Parasieten

Je kent het wel. Je kijkt naar het Discovery channel terwijl je zoiets als “Rivermonsters” aan het kijken bent. Ineens verschijnt daar dit in beeld…

 

Jeremy Wade (de presentator) verteld jou dat dit een parasiet is die de “zeeprik” heet. Geschokt kijk jij toe hoe hij dit beest ergens in Venezuela uit een rivier trekt…

 

Onder het bloed van een verse maaltijd verzet de parasiet zich tegen zijn grip, terwijl Jeremy verteld over hoe deze bloedzuigende vleeseter een nietsvermoedende visser een snelle dood had bezorgd toen deze uit zijn bootje viel.

 

Een beetje een gruwelijk beeld natuurlijk. Maar het illustreert wel een belangrijk punt…

Dit soort parasieten komen gelukkig in onze Noordzee of het slootje achter jouw huis niet voor, maar parasieten zijn ook zeker niet uitgesloten tot derdewereldlanden als Venezuela!

 

De meeste mensen gaan er bij het horen van “parasieten” van uit dat die alleen op plekken waar de bevolking aan ondervoeding lijdt en de hygiëne slecht is voorkomen.

 

Niets is echter minder waar!

 

 

 

“Prikkelbaar darmsyndroom”

 

De knul was 12 jaar toen hij bij mij kwam. Zijn moeder vertelde mij dat hij al een half jaar voor het overgrote deel thuis zat omdat hij zo veel buikpijn had. De buikpijn was eigenlijk constant aanwezig en om de zoveel dagen had hij een “aanval” en kon hij helemaal niets meer doen.

 

De huisarts had besloten een parasitair onderzoek te doen. Bij de uitslag bleken er inderdaad parasieten aanwezig te zijn in de ontlasting!

 

Er werd gestart met een kuur tegen de parasieten en het leek een kleine anderhalve week iets beter te gaan. Tot de kuur over was en de volgende dag de buikpijn in alle hevigheid terug was…

 

Nadat de huisarts uitbehandeld- en ‘gedokterd’ was, werd de knul doorgestuurd naar de kinderarts. Die onderzocht hem… Zijn moeder vertelde over de parasitaire infectie die de huisarts gevonden had, waarop de kinderarts zei:

 

Ja, parasieten… Daar doen wij niets mee, want daar kan het niet aan liggen. Je hebt prikkelbaar darm syndroom, en daar moet je mee leren leven!

 

Geschokt en verbaasd gingen zijn moeder en hij weer naar huis. Een oplossing armer en een chronische stempel rijker…

 

 

 

Parasieten in Nederland

 

Een parasiet is een organisme dat zich hecht aan een "gastheer" en deze schade toebrengt. De parasiet gebruikt de gastheer als voedingsbron waardoor deze verzwakt. Parasieten komen voor bij zowel planten als bij dieren. Luizen, vlooien en wormen zijn bijvoorbeeld ook parasieten.

 

Bij de mens bijvoorbeeld dringt de malariaparasiet de rode bloedcel binnen, terwijl andere parasieten zich aan de darmwand hechten. Malaria komt in Nederland gelukkig zeer weinig voor. Ons grootse probleem is darmparasieten.

 

Er zijn een aantal parasitaire infecties die in Nederland veel voorkomen. Voorbeelden hiervan zijn:

 

  • Blastocystis hominis
     
  • Giardia lamblia
     
  • Babesia divergens
     
  • Toxoplasma gondii
     
  • Entamoeba histolytica
     
  • Cryptosporidium
     
  • Schistosomiasis (Bilharzia)

  • Dientamoebe fragilis


Er is dus alle reden om in Nederland beducht te zijn op parasitaire infecties.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wat voor soorten parasieten zijn er?

 

Er zijn drie klassen van parasieten en binnen elke klasse zijn er veel verschillende varianten:

  • Protozoa: Microscopische organismen, onzichtbaar voor het blote oog. Ze zijn eencellig, maar planten zich razendsnel snel voort. Ze kunnen het spijsverteringskanaal overnemen en vervolgens naar ander organen en weefsels migreren. Ze worden omschreven als "microscopische vampiers"
     
  • Rond- en Platwormen (Fylum Nematode & trematode): Grote parasieten of wormen die wel zichtbaar zijn met het blote oog. Ze bestaan uit meerdere cellen en planten zich voort door eitjes te leggen
     
  • Lintwormen (Fylum cestode): De grootste parasiet die de mens kan hebben. Hij kan variëren van een aantal centimeters tot meerdere meterslang. Lintwormen hebben een kop die zich vasthecht aan de darmwand. Zolang deze kop vastzit kan er een nieuwe worm uit voort groeien

Bij de jonge knul vonden wij twee Protozoa terug genaamd:

De Dientamoebe fragilis en Blastocystis hominis.

 

 

Blastocystis hominis

 

Een omstreden parasiet. De meeste dokters denken dat dit een onschuldige parasiet is die geen schade doet. Echter blijkt uit onderzoek dat bij patiënten met PDS (prikkelbaar darmsyndroom) hij tot wel 4,5 keer zo veel voorkomt als gezonde mensen.

 

Er zijn pas recentelijk publicaties verschenen die aantonen dat de Blastocystis hominis niet onschadelijk is, zoals de meeste behandelaars vandaag aannemen. Parasitologen gaan er in het algemeen van uit dat Blastocystis de darmwand niet beschadigen. Vandaar dat hij als onschadelijk wordt gezien. Maar is dat wel zo?

In 2016 deden Australische wetenschappers onderzoek naar de parasiet. Zij vonden terug dat het microbioom (darmflora) een grote invloed heeft op de gezondheid van de mens. Met een Blastocystis hominis infectie wordt dat microbioom verstoord en geeft dit schade aan de darmwand

Onderzoekers aan de Duitse universiteit van Magdeburg onderzochten de parasiet in 2001 en concludeerde toen al dat de parasiet niet zo onschadelijk is. Hij infiltreert de dikke darm wat zwelling van de darmwand geeft. Een ontstekingsreactie van de slijmvliezen volgt met alle gevolgen van dien.

 

De klachten die het meest typerend zijn voor infectie met deze parasiet is een enorm opgezette buik en winderigheid. Ook kan buikpijn en diarree herhaaldelijk voorkomen.
 

 

 

 

Giardia lamblia

 

Een zeer besmettelijke parasiet die een groot aantal van de kinderen in Nederland bij zich dragen. Bij volwassenen komen ze gelukkig minder vaak voor.

 

De Giardia parasiet boort zich niet de darmwand binnen zoals de meeste parasieten, maar beschadigen de dunne darm door zich met een zuignap aan het slijmvlies te hechten.

 

Het grootste deel van ons voedsel wordt opgenomen voor de dunne darm, en door beschadiging komt er minder voeding naar binnen. De parasiet consumeert ook grote aantallen mineralen. Hierdoor kan vermagering en bijvoorbeeld een ijzergebrek met bloedarmoede als gevolg optreden.

 

Door beschadiging van de dunne darm kan er ook een glutenallergie optreden. Hierdoor blijven kinderen vaak in groei achter. Zij kunnen diarree hebben en een typerende vettige, stopverf-gekleurde ontlasting.

 

Wanneer een kindje niet goed groeit is het van belang naar 2 mogelijke oorzaken te zoeken:

  • Glutenallergie
     
  • Giardia

Ook een kindje met bloedarmoede moet onderzocht worden op Giardia. Huisartsen zijn bekend met deze parasiet terwijl de diagnose toch vaak wordt gemist.

 

 

 

Babesia divergens/microti.

 

De Babesia parasiet is een gevaarlijke Protozoa parasiet die valt onder de Apicomplexa groep van de parasieten. Dit houdt in dat het eencellige organismen zijn die het gehele lichaam kunnen infecteren.


Met name de Babesia Divergens komt in Europa veel voor. De parasiet wordt veelal overgedragen door een tekenbeet, maar kan ook door bloedtransfusies opgelopen worden. Deze parasiet is verder niet besmettelijk via ander contact.

 

De Babesia parasiet nestelt zich na de transmissie via een tekenbeet in de erytrocyten (rode bloedcellen) van de mens en zorgt hier voor een vervorming en verval van deze cellen.

 

Dit kan leiden tot meervoud aan klachten waaronder:

  • Malaise en vermoeidheid
     
  • Buikpijn & diarree
     
  • Kortademigheid
     
  • Hoofdpijnen
     
  • Spierpijnen
     
  • Verhoogde afbraak van bloedcellen
     
  • Hepatitis
     
  • Miltzwelling
     
  • Zelfs ernstige neuro-psychiatrische symptomen
     
  • Hartfalen
     
  • Nierfalen (komt vooral voor bij mensen die een splenectomie (verwijderen van de milt) hebben ondergaan).

 

 

 

Toxoplasma gondii
 

Een zeer veel voorkomende aandoening in Nederland is de toxoplasmose, veroorzaakt door de Toxoplasma gondii parasiet. Deze parasiet komt bij ongeveer 50% van de volwassenen voor en kan levenslang in het systeem latent aanwezig blijven.

De definitieve gastheer is de kat die door consumptie van besmette muizen geïnfecteerd raakt. Na een delingsfase in de darm van de kat volgt uitscheiding van oöcysten (eitjes) in de ontlasting.

De eitjes rijpen buiten het lichaam in bijvoorbeeld aarde in 1 tot 21 dagen tot infectieuze oöcysten. Een groot aantal zoogdieren kan tussengastheer zijn, die de parasiet ook weer door kunnen geven. Besmetting vindt plaats als je in contact komt met de eitjes in de ontlasting. Bijvoorbeeld door besmette sla uit de moestuin of met vuile handen in het gezicht te vegen.

Vanuit de darm migreert de parasiet naar de bloedbaan en verspreid zich door het lichaam. Daar vormt hij zich in pseudocysten in spierweefsel en diverse organen (onder andere ook in de hersenen). In de pseudocysten zijn talrijke bradyzoïeten (sluimerende parasieten) aanwezig.

Hierdoor ontstaat een permanente stimulatie van het immuunsysteem waardoor levenslang antistoffen aangemaakt worden. Dit is ook terug te zien in het bloed. Deze antistoffen bereiken de bradyzoïeten echter niet omdat deze beschermt zit in zijn cysten.

De klachten die bij een Toxoplasmose voorkomen lijken heel sterk op een infectie van de ziekte van Pfeiffer. Hierbij horen:

  • Koorts
     
  • Vermoeidheid
     
  • Spier- en/of gewrichtspijn
     
  • Keelpijn
     
  • Zwelling lymfeklieren (veelal in de hals, maar ook elders)

Belangrijk is dat tijdens zwangerschap deze parasitaire infectie kan leiden tot ernstige complicaties voor het ongeboren kind. Abortus (vruchtafdrijving), neurologische afwijkingen en blindheid kunnen hierdoor ontstaan.

 

 

 

Entamoeba histolytica

 

De meest schadelijke darmparasiet is de Entamoeba histolytica. De veroorzaker van amoebendysenterie. Hiermee ben je toch zeker een aantal dagen aan het toilet gekluisterd met extreme diarree.

 

Besmetting is echter gevaarlijk omdat de parasiet zich ook buiten de darm kan nestelen. Dit wordt extra-intestinale amoebiasis genoemd en kan cysten in de lever veroorzaken. Dit geeft een amoebe-hepatitis (leverontsteking) doordat de cysten de leverfunctie beïnvloeden.

 

 

Ook veroorzaken de cysten vaak longproblematiek. Als de cysten kapot springen verspreiden de parasieten zich razendsnel naar de longen, waar zij een longabces of longontsteking kunnen veroorzaken (aldus het NVP).

 

Vroeger konden de levercysten niet behandeld worden, maar nu gelukkig wel. Vroege detectie is echter wel belangrijk om schade aan de lever en groei van de cysten zo veel mogelijk te beperken.

 

De parasiet is overdraagbaar via intiem contact en contact met de cysten zelf. Gelukkig komt deze parasiet in Nederland niet vaak voor, maar is wel een groot risico.

 

 

Cryptosporidium

Deze parasiet veroorzaakt zowel bij dieren als bij mensen heftige diarree. Hij produceert, net als de toxoplasmose parasiet, in deze periode oöcysten die met de ontlasting mee naar buiten komen. Hierdoor kan de parasiet andere gastheren besmetten en zich blijven vermenigvuldigen.

 

In sommige gevallen bestrijdt het immuunsysteem deze parasiet niet en blijft hij achter in het darmslijmvlies. Hier veroorzaakt hij milde maag en darmklachten en herhaaldelijke diarree.

 

 

 

Schistosomiasis (Bilharzia)

 

Vroeger ook wel aangeduid als de “Bilharzia” parasiet. Een parasitaire worm die vooral in de tropen voorkomt, maar ook zeker in Nederland opgelopen kan worden. Jaarlijks lopen 200-250 miljoen mensen op de planeet deze parasiet op.

 

De parasiet wordt vooral in zoet water meren opgelopen, wanneer men zonder het door te hebben, met geïnfecteerd water in aanraking komt. De parasiet dringt door de huid en komt zo zijn gastheer binnen. Maar ook besmette personen of dieren kunnen via de ontlasting eitjes uitscheiden en zo infectiegevaar geven.

 

Hij komt in de lever terecht en groeit hier verder tot de parasiet zich in een worm ontwikkeld heeft en eitjes kan leggen. Symptomen die kort na infectie met de Bilharzia parasiet opkomen zijn voornamelijk koorts, diarree en huidafwijkingen die lijken op kleine vlekjes of bloeduitstortinkjes.

 

De parasiet kan na verloop van tijd ernstige complicaties geven zoals hematurie (bloedplassen), doordat hij in de blaas terechtkomt. Hij kan hepatitis geven doordat hij in de lever terecht komt. Hij kan in de longen terecht komen, waardoor hij herhaaldelijk longproblemen geeft. Onderzoekers hebben zelfs ontdekt dat hij hypertensie van de pulmonaire vaten kan geven (te hoge bloeddruk in de longcirculatie).

 

Of hij komt in de darmen terecht en geeft daar ontstekingen. Onderzoek toont zelfs aan dat het microbioom hierdoor flink aangetast raakt en veranderd van compositie. Later hierover meer.

 

 

 

Dientamoebe fragilis

 

De parasiet die in Nederland het meeste voorkomt is de Dientamoebe fragilis. Een groot aantal van de mensen met darmklachten blijken deze parasiet bij zich te dragen.

 

Een aantal zaken rond de Dientamoebe fragilis zijn ongewoon of verwarrend. De parasiet maakt geen cysten en zal buiten het lichaam snel afsterven. Toch komt hij in Nederland van alle parasieten het meeste voor…

 

Het is niet duidelijk hoe de besmetting verloopt. In sommige gevallen zijn de aarsmaden (kleine witte wormpjes die men in de ontlasting kan aantreffen) besmet met Dientamoebe fragilis

 

Darmklachten staan niet altijd voorop bij deze parasiet. Vermoeidheid, een duf gevoel in, of band gevoel om het hoofd en huid- of gewrichtsklachten komen namelijk ook frequent voor. Door de klachten en het gespecialiseerde onderzoek wat nodig is wordt de diagnose van de parasiet nogal eens gemist.

 

Doordat de parasiet niet gevonden wordt tijdens standaard parasitair onderzoek zijn veel huisartsen niet op de hoogte van zijn bestaan of is men van mening dat de parasiet geen schadelijke eigenschappen heeft.

 

De meeste parasieten leven slechts 1 uur buiten het lichaam en sterven dan af. De parasiet kan echter een heel hard schilletje vormen en zich inkapselen. Dit is geen eitje maar een cyste. In cystevorm kunnen parasieten een half jaar in leven blijven buiten het lichaam. Water en grond kunnen besmet zijn met parasieten in cystevorm.

 

Parasitologisch onderzoek is gewoonlijk gebased op het aantonen van cysten. Omdat cystes lange tijd in de ontlasting blijven bestaan, en omdat zij zeer hard zijn, worden ze betrekkelijk gemakkelijk gevonden. In het laboratorium past men een concentratietechniek toe (de ontlasting wordt in een vloeistof afgedraaid met de centrifuge en men kan zo de cysten scheiden en aantonen).

Er zijn ook parasieten die geen cysten vormen. De Dientamoebe fragilis is daar een voorbeeld van. Deze worden door middel van fixatie met een speciale vloeistof aangetoond.

De speciale techniek om de parasiet buiten het lichaam te conserveren en zichtbaar te maken wordt de Triple Feces Test genoemd (TFT). De fixatie techniek is ontwikkeld door het ***AMC en dr. T. Mank***). Dit is een gespecialiseerd onderzoek wat niet standaard ingezet wordt.

De huisarts zal in dat geval niet graag overgaan tot behandeling. Het feit dat academische ziekenhuizen de TFT test laten uitvoeren en een therapie aanraden moet voldoende bewijs zijn dat de parasiet wel degelijk klachten kan veroorzaken! Onderzoekers uit Spanje en Turkije bevestigen dit vermoeden.

 

Zelfs het RIVM stelt dat de parasiet klachten kan veroorzaken en behandeling nodig kan zijn. Jammerlijk dat zij echter stellen dat de parasiet vaak “vanzelf weg gaat”.

 

Er zijn ook mensen die wel drager zijn zonder klachten te hebben. Theoretisch gezien hoeven mensen zonder klachten niet behandeld te worden, maar zij kunnen wel anderen besmetten. Die kunnen daar WEL flink ziek van worden. Laat je dus niet wijs maken dat je een “onschadelijke parasiet” hebt die iedereen heeft.

 

De therapie voor deze, en de meeste andere parasieten levert problemen op. In het buitenland, Duitsland, België en vele andere landen wordt het middel paramomycine voorgeschreven. Men gebruikt dit gedurende 4 dagen (4 dagen blijkt 100% succes te hebben).

 

Helaas echter tast dit middel de darmflora aan en hierin ligt nou juist het grootste probleem…

 

 

 

Het Microbioom

 

In de natuur bestaat een nauwe balans tussen de hoeveelheid bacteriën, schimmels en gisten, parasieten, organismen, zuurstof, voedingsstoffen enzovoorts, voor het behoudt van dit ecologisch systeem. Maar over en in ons lichaam zitten er ook vele soorten micro-organismen die ons daar helpen met ons bestaan.

 

Deze nauwe balans noemen wij ons MICROBIOOM en zit van mond tot kont, over onze gehele huid en over alle slijmvliezen. In principe zitten deze micro-organismen overal voor onze bloed barrière (dus op en in ons lichaam, voordat het bloed bereikt is).

 

Dit microbioom helpt ons met:

 

  • De vertering van voedsel
     
  • Het aanmaken van voedingsstoffen die wij zelf niet kunnen aanmaken
     
  • Het produceren van hormonen
     
  • Ook wordt door ons microbioom ons immuunsysteem getraind


Dit microbioom is dus in goede balans onze grootste vriend, maar uit balans onze grootste vijand.

 

Parasieten horen van nature NIET in een microbioom aanwezig te zijn. Een gezond microbioom behoort de parasieten er zelf voor een groot deel weer uit te kunnen werken.

 

Echter, wanneer dit microbioom verstoord is, raakt het zijn immuun versterkende eigenschappen kwijt. Dan heeft een parasiet makkelijk doelwit. Hij wordt de darm niet uitgewerkt en veroorzaakt daar allerlei problemen.

 

Zie jouw microbioom als het witte huis met allerlei inwoners. Bovenaan staat de president, en daaronder allerlei subcategorieën van baasjes. Wanneer Barack Obama daar aan de macht is doet iedereen zijn ding. Vliegt er af en toe eens iemand uit de bocht, dan zetten zijn medebewoners hem snel weer op het rechte pad. Zo houden de inwoners elkaar allemaal in toom om hun werk te doen.

 

Wanneer Donald Trump daar aan de macht komt zaait hij angst en paniek. Er ontstaat er één grote chaos. Iedereen denkt dat de wereld vergaat, gaan ineens muren bouwen en wetten aanpassen. Ze verprutsen daarmee de hele balans.

 

Zo werkt dit ook in jouw microbioom. Wanneer de balans verstoord raakt en een enkele of meerdere van de “slechte” organismen zoals een parasiet binnenkomt, te groot groeit of niet in toom gehouden wordt, stuurt hij iedereen aan om het immuunsysteem aan te vallen. Het immuunsysteem wordt dan niet meer getraind, maar overprikkeld.

 

Concreet kunnen wij dus wel stellen dat wanneer het microbioom uit balans raakt wij een hoop problemen krijgen waaronder:

 

  1. Een verminderde vertering en daardoor opname van voedingsstoffen
     
  2. Een verminderde werking van het immuunsysteem
     
  3. Chronische ontstekingen…

 

 

 

Chronische ontsteking vanuit de darm

 

Wanneer het microbioom verstoord is geraakt is het immuunsysteem constant in OVER stimulatie. Het moet constant hard werken om de groeiende pathogenen (ziekmakende beestjes) af te doden en in toom te houden, zodat deze het lichaam niet overspoelen.

 

Ontstekingen - buiten dat de parasiet dit zelf ook doet - veroorzaken echter altijd weefselschade in het lichaam. Gebeurt dit in de darm, dan zal de slijmvlieslaag van de darm (het epitheel) kapotgaan.

 

Wanneer de slijmvlieslaag kapotgaat wordt deze meer doorlaatbaar als hij zou moeten zijn. Dit komt doordat de “tight junctions”, de schakels die de darmcellen bij elkaar houdt, kapotgaan. In een verder stadium kunnen zelfs de darmcellen zelf kapotgaan.

 

Dit maakt dat er onverteerde resten in de bloedbaan terechtkomen. Dit geeft nog meer ontstekingen, maar dan in het GEHELE LICHAAM. Er worden door de ontsteking, vanuit de darm ontstekingsstoffen aangemaakt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De ontstekingsstoffen die we ook wel cytokinen noemen circuleren via het bloed door het lichaam om de rest van het lichaam te waarschuwen. Die cytokinen zijn als het ware een soort homing-beacon voor het lichaam. Het immuunsysteem gebruikt deze om te weten waar en hoeveel het exact moet ontsteken.

 

Wanneer dit soort ontstekingen ontstaan kan er een waslijst aan klachten ontstaan. Recent onderzoek wijst uit dat inflammatoire darmziekte voort kunnen komen uit de productie van deze cytokinen.

 

Ander onderzoek wijst uit dat het herstellen van het microbioom reumatoïde artritis kan reduceren of zelfs verhelpen. En een metastudie geeft aan dat ziektes als obesitas, diabetes type 2 en cardiovasculaire ziekten hun oorzaak zouden kunnen vinden, maar in ieder geval beïnvloed kunnen worden door ontstekingen vanuit de darm en een verstoring in ons microbioom.

 

 

 

Symptomen bij parasieten

 

Zoals je in het bovenstaande hebt kunnen lezen kunnen er NOGAL wat klachten en ziekten veroorzaakt worden door deze kleine beestjes. Een aantal klachten die wij in de praktijk vaak tegenkomen, en een indicatie voor parasieten kan betekenen zijn:

  • Buikpijn, krampen en/of misselijkheid
     
  • Opboeren en/of maagzuuroprispingen
     
  • Winderigheid, gasvorming en/of een opgeblazen gevoel
     
  • Verandering van de ontlastingsfrequentie en/of consistentie
    • Diarree
    • Obstipatie
    • Een smeuïge, brijige en/of plakkerige ontlasting
       
  • Bloed, onverteerde resten en/of slijm bij de ontlasting
     
  • Jeuk aan de anus
     
  • Vermagering en/of onverklaarbaar aankomen
     
  • Vermoeidheid
     
  • “After dinner dips” (extreem vermoeid na eten)
     
  • Hoofdpijn
     
  • Een bandgevoel om het hoofd
     
  • Wattig gevoel in het hoofd en/of concentratieproblemen
     
  • Wazig zicht en/of plots verslechteren van het zicht
     
  • Mouches volantes (drijvertjes voor de ogen)
     
  • Slapeloosheid en/of slaapapneu
     
  • Koude handen en/of voeten
     
  • Wit wegtrekken en/of grauwe kleur (mogelijk na eten)
     
  • Bloedarmoede
     
  • Allergieën, (gluten) intoleranties en/of overgevoeligheid voor voeding
     
  • Huidinfecties en/of jeukende uitslag
     
  • Jeuk over de rest van het lichaam
     
  • Gevoel van beestjes onder de huid
     
  • Hartkloppingen en/of versnelde hartslag (zonder afwijking ECG)
     
  • Hepatitis, Encefalitis, vergroting van de milt en/of lymfklieren
     
  • Abcessen in de lever met koorts, zweten, rillingen, malaise, gewichtsverlies, pijn en/of gevoeligheid in de leverstreek
     
  • Buik (vlies) infectie (peritonitis)
     
  • Chronische urineweginfecties, donkere urine en/of nierinsufficiëntie
     
  • Hoesten en/of benauwdheid
     
  • Bronchitis en/of longontsteking
     
  • Angstgevoelens
     
  • Depressiviteit

 

 

Er kunnen dus zelfs auto-immuunziekten zoals:

  • Diabetes type 2
     
  • Obesitas
     
  • (Reumatoïde) Artritis
     
  • Cardiovasculaire aandoeningen
     
  • Inflammatoire darmziekten zoals ziekte van Crohn en/of Collitis Ulcerosa
     
  • Prikkelbaar darmsyndroom

 


Wat is een normale ontlasting eigenlijk?

Kijk jij wel eens achterom? Veel mensen hebben het niet eens door. De ontlasting echter geeft ons een onschatbare waarde aan informatie. De consistentie alleen al is veelzeggend. Ik wil jou de tool meegeven om ZELF te controleren of jouw ontlasting goed is of juist afwijkt.

 

De Bristol stoolchart geeft ons een goed beeld van een normale consistentie van de ontlasting. Type 3 en 4 zijn normale types voor ontlasting. Type 1, 2, 5, 6 en 7 zijn abnormaal, wat dus onder andere veroorzaakt kan worden door parasitaire infecties.

Een normale ontlasting is één a tweemaal per dag, niet abnormaal sterk geurend, een donkerbruin tot bruine kleur, zonder smeuïg, brijig of plakkerig te zijn. De ontlasting drijft niet.

Wanneer de ontlasting anders is als beschreven wil je erop beducht zijn dat er een AFWIJKENDE en dus misschien verstoorde ontlasting gaande is.

 

 

Hoe kan ik parasieten krijgen?

Parasieten zijn net zo alom tegenwoordig als bacteriën op onze wereld. Ze leven met ons op deze planeet en kunnen overal voorkomen. Zie ze maar als je vervelende, aandacht vragende, brutale neefje die je één keer per jaar op de familiereünie ziet. Ze horen er helaas gewoon bij. En als je ze vermijdt, heb je er niet zoveel last van.

 

Manieren om besmet te raken met parasieten zijn:

  • Via fecaal-oraal contact, waardoor jij in aanraking komt met besmette ontlasting. Denk hierbij aan:
    • Het keukenpersoneel in een restaurant
    • De deurklink, wastafel, kraan of andere oppervlakken van het toilet
    • Iemand die vroeger niet naar oma luisterde – “was je handen nadat je naar het toilet gaat!” - de hand schudden
       
  • Mensen met risico beroepen als:
    • Verpleging
    • Peuter en kleuter zorg
    • Loodgieters, hoveniers en hobby-matig tuinieren
       
  • Via besmet voedsel of besmette waterbronnen (ook kraanwater, ja OOK in Nederland kan besmet zijn!)
     
  • Via een vector zoals:
    • Muggen
    • Vlooien
    • Huisvliegen en zandvliegen
    • Huisdieren, zeker als zijn op de bank of het bed komen
       
  • Via seksueel contact waarbij partners Giardia en amoeben kunnen overdragen
     
  • Door inhalatie kunnen eitjes van de aarsmade en Toxoplasma gondii geïnhaleerd worden uit besmet stof
     
  • Lintwormen, schistosoma en strongyloides kunnen de huid penetreren, bijvoorbeeld door op blote voeten te lopen
     
  • Middels de bevalling, waarbij het nieuwgeboren kind in aanraking komt met ontlasting van de moeder (veel kleine kinderen hebben door deze manier van besmetting darmklachten)

Een andere manier om besmet te raken met parasieten is reizen. Intensief reisverkeer naar exotische landen heeft mensen blootgesteld aan een hele reeks exotische parasieten die nog nooit in hun thuisland zijn voorgekomen.

 

Zoals je weet kunnen cystes van de parasiet tot wel een half jaar levensvatbaar blijven. Dit geeft een grote kans op infectie door besmette aarde, voedsel of oppervlakken die niet schoongemaakt worden.

 

 

 

Hoe voorkom ik besmetting?

 

Bovenstaande komt erop neer dat je overal parasieten kunt oplopen. Je hoeft geen smetvrees te krijgen! Het allerbelangrijkste naast hygiëne, is namelijk een GEZOND MICROBIOOM!

 

Daarnaast ziet men vooral besmetting via de naaste familie. Wanneer één persoon is besmet vinden wij vaak binnen het gezin meerdere personen die ook parasieten met zich meedragen. Hoewel zij er mogelijk minder last van hebben, vormen zij wel een bron van besmetting.

 

Om een gezond microbioom te krijgen is VOEDING een van de belangrijkste factoren.

 

 

 

Voeding voor JOU:

 

Ik ga je nu wat vertellen wat waarschijnlijk heel raar klinkt, maar een gezonde voeding bestaat niet!

 

“Huh, maar je zei net nog dat een gezonde voeding de belangrijkste factor is voor het microbioom, en nu zeg je dat dat niet bestaan?”

 

Klopt, de vraag “wat is een gezonde voeding?” is namelijk niet de juiste vraag…
De vraag moet ALTIJD zijn wat is een gezonde voeding voor JOU?

 

Ons microbioom is namelijk net zo uniek als onze vingerafdruk, bij niemand is deze exact hetzelfde. En dat betekend dat elk microbioom ander soort voeding nodig heeft.

 

Daarom is het bijhouden van een voedingsdagboek over geruime tijd een zeer makkelijke manier om te kijken wat voeding met je doet, en of dit de juiste voeding is voor jou en jouw microbioom.

 

Een voedingsdagboek schrijf je zo:

 

  1. Schrijf alles op wat je over een dag in je mond stopt
     
  2. Geef jezelf net voor en ongeveer een uur na de maaltijd een cijfer hoe je jezelf op dat moment voelt
     
  3. Noteer de klachten die je merkt mocht je ze merken (met name maag en darmklachten en energie zijn hierin de beste indicatie)
     
  4. Noteer als laatste ook hoe de boel er weer uitkomt (ja even achteromkijken na de grote boodschap)
    1. Een gezonde ontlasting is worst of sigaarvormig, gaat soepel zonder hard persen, is niet brijig/plakkerig/smeuïg, heeft een bruin tot donkerbruine kleur zonder onverteerde resten, slijm of bloed en geurt niet abnormaal sterk
       
  5. Kijk vervolgens je dagboek elke week terug waar jij patronen in ziet. Is je ontlasting elke keer zacht en lichter bij het eten van tomaten, of ben je moe na vlees, dan weet je dat je dit wilt vermijden.

 

 

Conclusie:

 

In deze folder hebben wij dus het volgende geleerd:

 

  • Parasieten zijn beestjes die NIET bij de gastheer horen, maar zich voeden op de gastheer
     
  • Parasieten zijn in verschillende graden van schadelijkheid onder te verdelen
     
  • Diagnostiek van parasitaire infecties is specialistisch werk, en worden vaker dan eens gemist in het reguliere circuit
     
  • Parasieten worden vaak gezien als onschadelijk terwijl dat vaak NIET het geval is
     
  • Parasieten geven met name maag en darmklachten, maar kunnen dus ook klachten elders in het lichaam. Zij kunnen zelfs auto-immuunziekten veroorzaken
     
  • Parasieten geven een verstoring in het microbioom, wat voor ontstekingen en daarmee klachten in de rest van het lichaam zorgt
     
  • Je leerde dat voeding een van de belangrijkste factoren is voor een gezond microbioom
     
  • Ook leerde je hoe je de juiste voeding voor jou kunt vinden
     
  • Je leerde hoe je een normale ontlasting kan herkennen, en dat een verstoorde ontlasting dus kan betekenen dat er een parasitaire infectie aanwezig is
     
  • Je leerde waar je parasieten oploopt en hoe je deze kunt vermijden
     
  • Verder leerde je dat bij een infectie in het gezin, vaak iedereen besmet raakt

 

 

 

Tijdens een behandeling van parasieten kun je de volgende producten best VERMIJDEN:

 

  • Rauw vlees of rauwe vis
  • Zuivelproducten (u mag wel plantaardige zuivelproducten)
  • Toegevoegde suikers (u mag wel fruitsuikers en met mate honing)
  • Alcohol
  • Banaan
  • Chocolade

 

Bovenstaand dient absoluut vermeden te worden. Verder eet je liefst zo weinig mogelijk zetmeel houdende producten zoals aardappels e.d.
Wees ook voorzichtig met etenswaar wat erg slijmerig wordt of veel slijm opwekt wanneer het gegeten wordt. Neem een voorbeeld aan wanneer je een banaan eet of een glas melk drinkt! Dit bemoeilijkt het bestrijden van de parasieten, waardoor een behandeling langer kan duren of zelfs onmogelijk wordt.

 

Wanneer de parasieten bestreden zijn mag je deze producten weer langzaam opbouwend eten.

 

 

J. M. van Rooijen

Natuurgeneeskundige

Orthomoleculair & epi genetisch specialist

Bachelor Natural Sciences

 

Praktijk Iseger

Huisgardsesteeg 14A

4011 JX Zoelen

Tel: 0344-684442

Telefonisch spreekuur: maandag t/m donderdag van 7:30 uur tot 12:00 uur.