Bestrijdingsmiddelen en biociden

Je kunt het geloven of niet…

In 1960 werd het onzalige “wondermiddel” DDT (een zeer giftig bestrijdingsmiddel) verbannen naar derdewereldlanden als Afrika.

Daar werd het tot 2017 nog rijkelijk gebruik tegen bijvoorbeeld de malariamug.

Maar wist je dat het hier in Nederland, Europa en zelfs in de rest van de wereld nog steeds voorkomt? Sterker nog, zelfs op de noordpool komen we dit agressieve middel tegen…

Stel je dit voor:

Je hebt eindelijk de beslissing gemaakt:

“Ik ga als ESKIMO leven, dan ben ik af van al die gifstoffen!”

En terwijl jij de ijsbeer zit te eten waar jij de dag ervoor dapper mee hebt gestreden, komt het gif nog net zo goed je lijf ingedruppeld…

Onwaarschijnlijk natuurlijk dat je dit artikel leest als je Eskimo bent ;-) (en als je dat wel bent, WELKOM!)

Maar aan bestrijdingsmiddelen ontkomen we tegenwoordig niet meer!

Dit komt omdat veel van deze middelen, die rond en na de tweede wereldoorlog ontwikkeld zijn, ZEER moeilijk afgebroken worden.

Besmetting met DDT bijvoorbeeld, wat zeer kankerverwekkend en giftig is voor de mens, is tijdens onderzoek over een tijdsperiode van 30 jaar gevolgd. Hieruit bleek dat de dieren op Canada’s noordpool die onderzocht werden, na meer dan 30 jaar nog steeds deze stoffen in het vetweefsel hadden zitten.

Wow…

En die ijsberen hebben vroeger zeker het DDT poeder niet over hun aardappelen gestrooid. Maar toch komen we ook in hun weefsel de giftige stoffen nog tegen.

Niet moeilijk voor te stellen dat we deze middelen ook in ons lichaam kunnen hebben zitten. Maar wat houdt dat dan in?

 

Wat zijn bestrijdingsmiddelen?

Een bestrijdingsmiddel kan heel veel verschillende betekenissen hebben.

In principe kunnen we alle bestrijdingsmiddelen in twee groepen indelen:

  • Pesticiden (voor het beschermen van ons gewas)
     
  • Biociden (tegen plagen die niet bestemd zijn voor het beschermen van ons gewas)

 

Een pesticide is er in principe voor gemaakt om onze gewassen te beschermen tegen vraat van ongedierte, insecten, ziektes van schimmels en bacteriën enzovoorts. Een pesticide is echter ook bijvoorbeeld om onkruid tegen te gaan.

Een biocide is de groep met overige bestrijdingsmiddelen. Een voorbeeld hiervan is bijvoorbeeld muggenspray. Dit is eigenlijk alles wat niet met onze gewassen te maken heeft.

Bestrijdingsmiddelen kennen hun oorsprong van vroeger uit al. De chinezen gebruikte talk tegen parasieten (1200 v.Chr.), en de Romeinen gebruikte in het romeinse tijdperk bijvoorbeeld zwavel tegen de bladrolvlinders.

Later in de 16e eeuw werden zelfs middelen als arseen, kwik en nicotine gebruiken. De synthetische bestrijdingsmiddelen zoals we ze vandaag kennen zijn vooral tijdens en na de tweede wereldoorlog door de mens gemaakt.

Maar wist je dat veel van deze middelen in de tweede wereldoorlog vooral ontwikkeld zijn als biochemische wapens? Dit is wel voor te stellen met hun extreem giftige eigenschappen.

Men kwam erachter dat deze stoffen ook geweldig werkten tegen pesten en andere ongewenste factoren in gewasverbouw.

Gezien de IMMENSE behoefte aan voedsel na de tweede wereldoorlog kon er natuurlijk geen oogst mislukken.

naamloosIn 1950, wat ook wel bekend staat als het pesticiden tijdperk, zijn deze middelen (en vooral DDT) RIJKELIJK gebruikt voor ongeveer wel alle doeleinden.

Soldaten kregen het middel in Vietnam tegen allerlei ongedierte.

Kinderen kregen “DDT kussentje waarop zij ‘s nachts sliepen. Dit doodde de luizen in hun haren. Nu blijkt in de wetenschap pas dat ook hun hersencellen erdoor kapotgingen.

Vliegtuigen vlogen over de velden als “cropdusters” om het bestrijdingsmiddel over de velden te lozen, en lieten een spoor van destructie achter.

En ook de cocktail aan bestrijdingsmiddelen die gemixt over ons eten gespoten worden en in jouw lichaam komen, blijken op een zeer brede werking in het lichaam schadelijk te zijn.

 

Verschillende soorten bestrijdingsmiddelen

Pesticiden en biociden zijn onder te verdelen in drie specifieke groepen. Dit is gebaseerd op hun chemische samenstelling en werking.

Sommige soorten bestrijdingsmiddelen kunnen over de plant heen gespoten worden en er weer afspoelen.

Maar sommige middelen kunnen ook gebruikt worden als systemische pesticiden. Daarbij neemt het gewas de stof in elke cel op. Hierdoor eet het te bestrijden organisme de plant niet meer op, of gaat er dood aan als deze dat wel doet.

Een goed voorbeeld van een systemisch bestrijdingsmiddel is de vlooien en tekendruppels of banden voor je huisdier, die het middel door hun hele lichaam opnemen.

 

Groep 1: chloorkoolwaterstof-bestrijdingsmiddelen.

Hieronder vallen bijvoorbeeld DDT, Dieldrine, Aldrine, Lindaan en Endrine. (Nee je hoeft je in het zwembad gelukkig nog niet druk te maken, chloorwater heeft hier weinig mee te maken ;-)).

Deze bestrijdingsmiddelen zijn relatief snel weer uit de handel gehaald dankzij Rachel Carson.

Zij schreef in haar boek silent spring over de VERRRIJKENDE GEVOLGEN van deze middelen.

Door de niet selectieve giftigheid van de stoffen en de slechte biologische afbreekbaarheid (in natuur, mens en dier) stierven vele tientallen soorten dieren uit of bijna uit.

Mensen en dieren overleden aan de gevolgen van vergiftiging en de lentes werden steeds stiller. Een toepasselijke titel voor haar boek Silent Spring (aanrader).

Een vervelende bijwerking van veel van deze middelen is dat zij een “endocriene disruptor” zijn. Dit houdt in dat zij de hormonale balans verstoren.

Hormonen en neurotransmitters worden op of in de cel ontvangen door receptoren. Receptoren zijn de ontvangstplekken voor die hormonen, om hun signaal af te geven aan de cel.

Om dit uit te leggen neem ik dit voorbeeld.

Toen ik vroeger jong en dom was moest ik nadat ik een keer had gespijbeld nablijven (:O oeps…).

Ik kon het echter goed vinden met mijn decaan, en die vertelde mij dit:

“Als jij de open dag op school meehelp, mats ik je en hoef je niet na te blijven.”

Makkelijke keuze natuurlijk…

Dus een week later stond ik op de open dag.

Ik kreeg van een leraar de sleutel voor het kantoor van de coördinator om wat pamfletten op te halen toen we bezig waren. Geheel vergeten dat ik die sleutel in mijn achterzak had gestoken kwam ik terug met de pamfletten. De rest van de dag hebben wij deze opgehangen en de school klaar gemaakt voor de open dag.

Toen ik echter thuis mijn zakken leeghaalden kwam ik de sleutel tegen…

Maar wat bleek, dit was een LOPER sleutel (een sleutel die bijna alle deuren op school open kon maken).


 

En ineens kreeg ik zo’n duveltje op mijn schouder >:).

De volgende weken heb ik een hoop deuren geopend, en deuren dicht gedaan die ik niet had moeten openen of dichtdoen…

Het ergste voorbeeld was wel na gym. Ik vertelde mijn maatjes uit de klas op te schieten en snel om te kleden na de les. Vervolgens draaiden wij lachend de deur achter ons op slot. Met mijn klas nog in de gymzaal (Ik weet het, een rotstreek, maar niemand is perfect).

MAAR… stel je nu voor dat we mij even als het bestrijdingsmiddel zien, en mijn klas als een stel energieke vetcellen. Normaal gesproken zou die ene sleutel van de gymlerares de deur openhouden. Maar omdat ik als endocriene distruptor de deur dicht deed, kon mijn klas (de vetcellen) niet naar buiten.

Dus de vetcellen krijgen ineens niet meer het signaal om lekker te gaan spelen of gymmen (vet te verbranden). Zij krijgen het signaal om binnen in de kleedkamer te blijven en rustig af te wachten. Terwijl zij maar meer en meer voedingsstoffen als vet opslaan. Met als gevolg dat jij maar niet afvalt…

Of stel dat mijn klas een stel hongerige macrofagen (immuun cellen) geweest waren, die op het punt stonden een stel bacteriën op te vreten. De bacteriën komen binnen, en het immuunsysteem geeft het signaal voor de macrofagen zich klaar te maken. Tot ik als endocriene disruptor langskwam, en de deur op slot deed. Dus ineens krijgen zij niet meer het signaal te gaan migreren en aan te vallen, waardoor jij ziek blijft…

Zo geeft een studie aan dat in ijsberen het schildklierhormoon negatief beïnvloed wordt door bestrijdingsmiddelen uit de chloridegroep. Dit gebeurt dus bij de mens net zo goed.

Een andere studie toonde aan dat door DDT intoxicaties de oestrogeen huishouding verstoorde. De onderzoekers zagen dat de omzetting naar het actieve hormoon werd geremd, waardoor het zijn functie verloor.

DDT remt dus de “biotransformatie” van oestrogeen. Dit zorgde voor een verminderde vruchtbaarheid, maar OOK voor een verhoogd risico op, en voorvallen van kanker.

Dit komt omdat oestrogeen in de ene vorm celdeling, en in de andere vorm celgroei stimuleert. Dus als het oestrogeen wat celdeling bevorderd niet omgezet wordt, dan blijven cellen delen. En voilà, er ontstaat kanker…

Deze studie, gedaan bij muizen, gaat over de blootstelling aan Formaldehyde. Een bestrijdingsmiddel en industrieel schoonmaakmiddel. De onderzoekers concludeerde dat chronische luchtwegontstekingen en bronchiale astma veroorzaakt konden worden door blootstelling aan Formaldehyde.

In nog een studie werd zelfs gekeken naar de effecten op kinderen. De CHAMACOS-studie is de langst durende studie ooit gedaan, die onderzoek deden naar de gevolgen van bestrijdingsmiddelen op kind en moeder in boerengemeenschappen.

Zij deden onderzoek naar de blootstelling bij zwangere vrouwen, en de hormoonprofielen van hun kinderen tot aan 12 jaar. Zelfs als die kinderen niet meer in de boerengemeenschap woonde, zagen zij hormonale verstoringen in meerdere hormoonsystemen. Dit kwam doordat de moeders de stoffen doorgaven bij de zwangerschap.

 

IJsbeer of stadssfeer, kom je het dan overal tegen?

Je zou denken dat deze stoffen, zolang ze niet meer gebruikt worden in onze voeding, als snel geen probleem meer zijn voor mensen…

HELAAS!


De stoffen komen vanuit het water, planten en gewassen als eerste in dieren terecht. Zij krijgen de gewassen namelijk gevoerd – of eten de dieren, insecten, kleine visjes en grassen dat het gewas bedreigd.

Vervolgens “accumuleert” (verzameld) de stof in het dier voor een aantal jaar. De ontgifting van de stoffen gaat moeizaam en het komt er harder bij dan dat het eruit gewerkt wordt.

De belasting met bestrijdingsmiddelen wordt steeds hoger in het dier, waarna het op ons bord komt. Dit noemt men bio accumulatie, en beschrijft het fenomeen van organismen die deze stoffen opslaan in hun bindweefselcellen.

Recente studies wijzen uit dat zelfs vis, zeehonden en ijsberen de endocriene disruptors met zich meedragen.

Dus zelfs in dieren die helemaal los staan van onze agricultuur, treffen we nog toxische niveaus aan van deze stoffen aan.

Logischerwijs is de concentratie in deze dieren VELE malen hoger als het ooit over de plant gespoten of gebruikt is.

 

En gezien wij aan het einde van die keten staan, heeft de mens daar het MEESTE last van!

Wij krijgen EN de hoogste concentratie binnen, en ook WIJ accumuleren de bestrijdingsmiddelen meer als dat wij ze kunnen ontgiften.

Wij zijn als het ware de afvalbak aan het einde van de biologische keten.

 

Groep 2: Organofosfaat-bestrijdingsmiddelen.

De tweede groep zijn de organofosfaten. Hun naam doet een beetje verwarren. “Organo” laat je namelijk denken dat het organische, en daarmee misschien “veiligere” stoffen zijn.

Maar in werkelijkheid is de enige reden dat het een organische verbinding is deze; er zit een koolstof of waterstof molecuul in. Zoals je misschien weet zitten deze twee moleculen ongeveer overal wel in.

Onder deze groep vallen bijvoorbeeld Malathion, Parathion en het welbekende Roundup (glyfosaat).

Het voordeel aan deze pesticiden is dat zij makkelijker biologisch afbreekbaar zijn. Maar hun afbreekbaarheid betekend NIET dat ze onschadelijk zijn!

Zij binden namelijk aan het enzym cholinesterase. Dit is het enzym wat de neurotransmitter acethylcholine afbreekt, nadat deze actief is geweest.

Acethylcholine is uiterst belangrijk voor het doorgeven van zenuwimpulsen door het lichaam. Zonder acethylcholine, geen zenuwimpulsen. Te veel acethylcholine, en de prikkel wordt intens vergroot.

Wat ik je nu ga vertellen is waarschijnlijk heel contra-intuïtief…

We hebben het in dit artikel over een van de meest giftige stoffen op de wereld, namelijk bestrijdingsmiddelen.

Maar weet je wat nog VEEL giftiger is voor jouw lichaam dan pesticiden?

JOUW… EIGEN… HORMONEN… EN NEUROTRANSMITTERS!

Wat? Ik zit vol met giftige stoffen?

Klinkt raar toch?

Toch is het zo. Dit komt omdat de meeste hormonen en neurotransmitters een signaal moeten afgeven aan een cel, en daarna ook weer direct afgebroken moeten worden.

Dit zorgt ervoor dat de cel het volgende signaal weer kan ontvangen.

Gebeurt dit echter niet, komt het volgende signaal ook niet binnen. Dit maakt dat deze groep bestrijdingsmiddelen een ZEER schadelijke werking heeft in het lichaam.

Er is in 2002 een literatuurcasus beschreven van een suïcidale 50 jarige man. Hij overleefde op het randje, nadat hij 200ml parasect had opgedronken (een organofosfaat tegen insecten). Heftige stuiptrekkingen, hartfalen en ernstige bloeddrukdalingen waren het gevolg van het drinken van het “onschadelijke middel”.

Dus, nu is er een groep bestrijdingsmiddelen

…die niet alleen giftig is voor het lichaam zelf, maar er OOK NOG voor zorgt dat een zeer sterk werkende neurotransmitter niet meer afgebroken kan worden…

En dan zou roundup “onschadelijk” zijn voor de mens.

Ik kan mij het filmpje nog goed herinneren van de afgevaardigde van Monstanto (het bedrijf dat Roundup produceert).

Hij vertelde dat het COMPLEET veilig zou zijn om een glas roundup zo op te drinken. Maar toen de talkshow-host hem dit aanbood, reageerde hij fel en geschokt. Hij sloeg het aanbod boos af (waarschijnlijk had hij de literatuurcase ook gelezen…).

 

“I’m not an idiot”

 

Aldus de lobbyist

Deze meta-studie maakt een sterke statement. Waarin vooral de organofosfaten gekoppeld worden aan kankerverwekkende, neurotoxische en pulmonotoxische (longen) eigenschappen. Ook toxiciteit voor voortplantingsorganen, ontwikkeling van kinderen en metabole toxiciteit is een feit. De bestrijdingsmiddelen worden dan ook gekoppeld aan allerlei ziekten zoals:

  • Kanker
     
  • Alzheimer
     
  • Parkinson
     
  • A.L.S.
     
  • Astma
     
  • Bronchitis
     
  • Onvruchtbaarheid
     
  • Geboorte defecten
     
  • ADHD/ADD
     
  • Autisme
     
  • Diabetes
     
  • Obesitas

 

Gaan jouw grote kleine vrienden ook dood aan organofosfaten?

Nee, gelukkig heb ik het hier niet over je familie en vrienden. Ondanks dat organofosfaten schadelijk zijn, vallen wij mensen er niet op slag dood van om.

Zelfs ik - met mijn 1,65m ;-) – ga er niet dood aan. Daar zijn wij te groot voor.

Maar weet je wie hier WEL aan doodgaan?

Jouw grote KLEINE vrienden, je microbioom.

Wist je dat Monsanto het middel roundup als eerste patenteerde als een antibioticum tegen bacteriën en parasieten? Dit middel werkte namelijk op shikimate pathway.

Deze biochemische pathway zorgt ervoor dat bacteriën en parasieten in staat zijn folaten (bepaalde vitamines B) aan te maken. En gezien mensen dit niet kunnen, zou het “onschadelijk zijn voor de mens”.

Oké, nu zijn we er na de casestudie in 2002 wel achter dat organofosfaten schadelijk zijn voor mensen. Maar nu zien we dus dat het ook schadelijk is voor onze bacteriën…

En in deze studie wordt zelfs aangetoond dat het middel chlorpyrifos (ook een organofosfaat), niet alleen schadelijk is voor jouw “goede” residente bacteriën, maar dat het de “slechte” pathogene bacteriën helpen, waardoor zij vermeerderen…

En wist je dat het microbioom een van de belangrijkste functies heeft voor onze gezondheid? Ik heb daar ***hier meer artikelen over geschreven voor je.

In het kort: wanneer ons microbioom beschadigd gebeurt er dit:

  • Wij nemen minder voedingsstoffen op
     
  • Ons microbioom maakt minder voedingsstoffen voor ons aan die wij zelf niet aan kunnen maken
     
  • Ons immuunsysteem verzwakt, door de verloren ondersteuning van ons microbioom

Dus deze middelen zorgen er eigenlijk voor dat ons eten beschermd wordt tijdens de groei. Maar als het tijd wordt om ze op te eten, kunnen ze ons niet voeden omdat ze ons microbioom verwoesten…

 

Groep 3: Carbamaat bestrijdingsmiddelen

Deze groep bestrijdingsmiddelen heeft een zeer gelijkende werking als de organofosfaten. De meeste bestrijdingsmiddelen in deze groep zijn zeer giftig, en in Europa niet meer toegestaan.

Carbaryl is bijvoorbeeld een insecticiden (tegen insecten). Het “mogelijk kankerverwekkende middel” is in Duitsland, Oostenrijk, Denemarken en Engeland al verboden. In Nederland wordt het nog vrolijk over de gewassen gespoten.

Benomyl is zowel een fungicide als een acaricide (tegen spinachtigen). Een interessant middel wat voor het eerst door Du Pont (vergelijkbaar met het bedrijf Monsanto) geproduceerd en gepatenteerd werd. In 2001 echter stopte Du Pont met de productie en daarmee ondersteuning van het middel.

In 2002 kreeg het geen toestemming meer tot gebruik binnen de Europese unie (rara, hoe zou dat nou kunnen). Misschien had Du Pont nog een vriendje of twee in het Europese autoriteit voor voedselveiligheidsteam (EFSA) zitten…

Zo zien we dus dat de giftigheid vooral bepaald wordt door de politiek, en NIET altijd de wetenschap!

Dan zijn er nog de dithiocarbamaten zoals Maneb, Mancozeb en Ferbam. Fungiciden die in veel teelten gebruikt wordt zoals appels, peren, druiven, bessen, groenten, granen, aardappels, tabak en sierplanten.

Bijna alle dithiocarbamaten zijn carcinogeen bevonden in onderzoek en veroorzaken bij meerdere dierproeven kanker.

Carbamaten worden ook in de farmacie veel toegepast. Omdat zij een werking hebben op het zenuwstelsel kunnen als kalmeringsmiddel, pijnstiller en spierverslapper gebruikt worden.

 

Carbamaten? Eerder carbavijanden…

Je kunt hier dus wel uithalen dat elk product waarop jij de ingrediëntenlijst “carbamaat” leest, liever in het schap laat staan.

En zo zijn er nog talloze andere middelen die gebruikt worden voor allerlei toepassingen.

Ken jij bijvoorbeeld iemand die een bloedverdunner gebruikt? Wist jij dat middelen als warfarine en coumarine eigenlijk rattengifsoorten zijn…

Zie je, deze middelen werken namelijk bloed verdunnend, en bij een dosis van 0,094 gram is een middel als Bromadialon (rattengif) al dodelijk voor de mens.

Dan hebben we het niet over gram/kg lichaamsgewicht, maar over dodelijk bij een lichaamsgewicht van 80kg!

De rat gaat er dood van omdat hij intern letterlijk leegbloedt, maar iemand die deze middelen inneemt gebeurt exact hetzelfde mee. Net zo giftig is het middel, alleen omdat het in minieme hoeveelheden gebruikt wordt is het niet acuut dodelijk.

Maar bedenk wel, dat dit soort stoffen natuurlijk bio-accumuleren, en na jaren gebruik onbedoelde effecten kunnen hebben op het lichaam.

Of denk aan het insecticide Arsenicum. Een metaalachtige stof die vroeger vooral gebruikt werd door KGB agenten en spionnen. Het was namelijk een uitstekend middel om iemand te vermoorden door vergiftiging, zonder dat het middel te traceren viel. Men verdenkt dat dit de reden is dat Napoleon Bonaparte een hartaanval kreeg.

 

 

Het gevaar van dit soort stoffen werd in de 20e eeuw helemaal duidelijk — verteld Rachel in haar boek.

Een wapenmagazijn vlakbij Denver, Colorado begon gedurende de tweede wereldoorlog met het fabriceren van biologische wapens.

 
 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gezien het einde van de oorlog werd het magazijn 8 jaar nadat het opende, overgenomen door een biochemisch bedrijf.

Maar in die acht jaar, en ook daarna kwamen er uit het landbouwdorpje vele kilometers verderop bijzondere berichten…

Gewassen sloegen geel uit, vee ging vroegtijdig dood en mensen werden ziek.

De mensen in het dorpje vermoede dat de stoffen die in het wapenmagazijn geproduceerd werden hiermee te maken hadden. Het magazijn had namelijk de overtollige stoffen in een meer vlakbij gestort.

Wat bleek was dat via het grondwater de stoffen naar het dorpje waren gemigreerd. Maar daar bleef het niet bij. Na onderzoek bleek ook een andere stof teruggevonden te worden: 2,4-D (dichloorfenoxyazijnzuur).
 

Maar deze stof was NOOIT geproduceerd in het wapenmagazijn…


Via het grondwater worden deze stoffen getransporteerd met snelheden variërend van 15 meter per jaar tot 1,6 kilometer per dag. Dit grondwater komt letterlijk overal en mond uiteindelijk uit in beekjes, rivieren en stroomt naar zee.

Onder invloed van allerlei mineralen, warmte, zonlicht en de chemie van de natuur veranderen deze stoffen spontaan in iets anders. Misschien minder giftig, en misschien in zoiets als 2,4-D, wat bij enkele grammen al dodelijk is voor de mens.

Al deze stoffen bio-accumuleren zich in plankton, vissen en grotere roofdieren. En wij krijgen dit uiteindelijk op ons bord geschoteld.

Gezien de bestrijdingsmiddelen veel schadelijker zijn voor kleine dieren dan voor grotere dieren gaan veel wormen, bacteriën en andere kleine organismen in de grond dood.

Dit verstoort de biodiversiteit van de akkers AANZIENLIJK.

Net als de bij voor de bloemen, blijkt de worm ook een kritieke rol te hebben voor de grond. Hij zorgt ervoor dat alle voedingsstoffen als vitaminen, mineralen en micronutriënten verspreid worden door de grond.

Onder invloed van allerlei mineralen, warmte, zonlicht en de chemie van de natuur veranderen deze stoffen spontaan in iets anders. Misschien minder giftig, en misschien in zoiets als 2,4-D, wat bij enkele grammen al dodelijk is voor de mens.

Al deze stoffen bio-accumuleren zich in plankton, vissen en grotere roofdieren. En wij krijgen dit uiteindelijk op ons bord geschoteld.

Gezien de bestrijdingsmiddelen veel schadelijker zijn voor kleine dieren dan voor grotere dieren gaan veel wormen, bacteriën en andere kleine organismen in de grond dood.

Dit verstoort de biodiversiteit van de akkers AANZIENLIJK.

Net als de bij voor de bloemen, blijkt de worm ook een kritieke rol te hebben voor de grond. Hij zorgt ervoor dat alle voedingsstoffen als vitaminen, mineralen en micronutriënten verspreid worden door de grond.

De bacteriën in deze grond zorgen voor de aanmaak van deze voedingsstoffen.

Als al deze organismen dood gaan door de bestrijdingsmiddelen krijgen we natuurlijk nog meer problemen…

Buiten dat de voedingsmiddelen giftige stoffen bevatten die de mens schaden. En ook ons microbioom verwoesten zodat we minder voedingsstoffen op kunnen nemen. Zo zorgt deze afname in biodiversiteit er ook nog voor dat er minder voedingsstoffen in onze voeding zelf zit!

Een trifecta van gevolgen die gelukkig niet onopgemerkt gaat. De nederlandse autoriteit doet hard zijn best om het gebruik van bestrijdingsmiddelen te beperken. Maar eenduidige richtlijnen zijn lastig te stellen, en boeren zijn afhankelijk van de bestrijdingsmiddelen voor hun inkomen.

Dit maakt de beperking van de middelen lastig!

 

Klachten bij vergiftigingen met bestrijdingsmiddelen

Zoals je ondertussen gelezen hebt kun je al wel zien dat er VELE soorten klachten kunnen ontstaan uit een vergiftiging met bestrijdingsmiddelen, of het gebruik van deze stoffen over het algemeen.

Hier opgesomd wat voor klachten je nog meer kunt krijgen:

  • Vermoeidheid
     
  • Concentratieproblemen
     
  • Vergeetachtigheid
     
  • Spiertrekkingen
     
  • Spierpijn
     
  • Stijfheid
     
  • Bloeddruk problemen
     
  • Schildklieraandoeningen
     
  • Hese stem
     
  • Loopneus of juist een verstopte neus en/of chronische verkoudheid
     
  • Chronische ontstekingen van het KNO-gebied zoals; oorontsteking, sinusitis, voorhoofdsholteontsteking
     
  • Branderige ogen
     
  • Oorsuizen
     
  • Hoofdpijn
     
  • Benauwdheid
     
  • Bronchitis
     
  • Druk of pijn op de borst
     
  • Hartkloppingen
     
  • Eczemen
     
  • Uitslag
     
  • Jeuk
     
  • Allergieën
     
  • Hooikoorts
     
  • Maag en darmklachten (als gevolg van een verstoord ***microbioom)
     
  • Chronische blaasontstekingen
     
  • Vergrootte prostaat
     
  • Moeite met plassen of in pauzes plassen
     
  • Prostaatkanker
     
  • Stemmingswisselingen
     
  • Snel geïrriteerd en een kort lontje
     
  • Huilerigheid
     
  • Onmogelijk afvallen
     
  • Menstruele ontregelingen
     
  • PCOS
     
  • PMS
     
  • Kinderloosheid
     
  • Auto-immuunaandoeningen zoals onder andere: Hashimoto, diabetes, alzheimer,

 

Hoe vermijd je bestrijdingsmiddelen zo veel mogelijk?

Dan rest de vraag…

Kun je niet beter helemaal niet meer eten?

Alhoewel af en toe niet eten grote gezondheidsvoordelen heeft, is helemaal niet eten niet heel duurzaam voor je lijf natuurlijk!

Dus daarom ga ik jou nu DE OPLOSSING geven om hier adequaat mee om te kunnen gaan!

In mijn consulten vraag ik men altijd waar zij wonen. Bijvoorbeeld, woon je rond veehouderijen, fruittelers, kwekerijen of akkers? Daar loop je namelijk risico.

Zorg dat je een praatje maakt met de boer, en laat hem jou waarschuwen VOORDAT hij gaat spuiten!

Zo kun jij zorgen dat je deuren en ramen sluit, was binnen haalt (anders gaat dit natuurlijk in jouw kleding zitten), enzovoorts.

In principe, zorg ervoor dat JIJ niet in aanraking komt door verwaaiing van het bestrijdingsmiddel. En zorg ervoor dat alles waar jij buiten weer mee in contact komt niet in aanraking komt met het middel.

Voorbeelden:

  • De deuren en ramen van je schuur dichtdoen
     
  • De stoelen en tafel van je tuin set afdekken
     
  • Mocht je een groentetuintje hebben, dek ook deze af!
     
  • Je autoruiten dicht doen (mocht het zomer zijn)
     
  • PROTIP: Was altijd eerst je nieuwe kleding voordat je het draagt (dit wordt vaak geïmpregneerd met bestrijdingsmiddelen).
     

Zorg ook bijvoorbeeld dat jouw huisdieren niet in de slootjes rond de akkers zwemmen. Deze zitten vervolgens lekker bij jou op schoot, terwijl ze jou een lik in je gezicht geven. Buiten dat zij er ziek van worden, kan jij er ook ziek van worden op die manier.

 

Vermijd het ook in je voeding!

En nu de beste tip! De meeste bestrijdingsmiddelen zul jij binnenkrijgen via jouw voeding. Dus als je zorgt dat jij de juiste voeding naar binnen krijgt heb je al veel gewonnen.

Liever helemaal geen bestrijdingsmiddelen binnen krijgen natuurlijk! Maar alle beetjes schelen.

Er is namelijk een aanzienlijk verschil tussen een acute vergiftiging met het bestrijdingsmiddel, en een chronische vergiftiging (net als bij zwaar metalen, zoals ik in een eerder artikel beschreef).

Bij een acute vergiftiging zien wij dingen als in onze casestudie, van onze suïcidale man. Maar bij chronische vergiftiging komen de klachten veel meer sluimerend opzetten.

En een van de manieren voor je lichaam om te kunnen omgaan met zo’n chronische vergiftiging van bestrijdingsmiddelen is nutriënten binnen krijgen.

Veel mineralen, antioxidanten, polyfenolen en vitamines zorgen ervoor dat wij deze middelen onschadelijk kunnen maken. Als wij ze onschadelijk gemaakt hebben kunnen wij ze uitplassen en zijn we ze weer kwijt.

Dus kies dan ook voor BIOLOGISCH eten!

Uit studies wordt steeds duidelijker dat dit positieve effecten heeft op de gezondheid voor de mens.

Deze studie gaf zelfs aan dat door het eten van biologische producten het gehalte van bestrijdingsmiddelen in de urine van kinderen niet tot bijna niet meer detecteerbaar was. Dit betekend dat de hormoon verstorende en neurotoxische werking in ieder geval niet meer aanwezig is, en het hooguit nog in de bindweefselcellen opgeslagen ligt.

Nu wil het niet zeggen dat biologisch eten heilig is.

Er wordt, zeker in Nederland, veel gesjoemeld met pesticiden.
 

DEN HAAG - Onder leiding van Nederland is bij een grote gezamenlijke actie in zestien EU-landen 122 ton illegale of namaak pesticiden ontdekt. Daarvan werd een derde, 44.000 kilo, in Nederland in beslag genomen door de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA).
Aldus de Telegraaf 2017


Uit dit artikel in de Telegraaf blijkt wel dat er veel illegale handel van pesticides in omgang is. Ook biologische boeren hebben de ruimte te sjoemelen met hun voedselwaar natuurlijk. Het NVWA houdt hier gelukkig aardig streng toezicht op, en maakt dat het Nederlandse voedsel van relatief hoge kwaliteit is.

De pesticiden die de biologische boer mag gebruiken zijn namelijk allicht minder schadelijk, makkelijker afbreekbaar en vooral minder persistent in het lichaam en milieu.

In een rapport van het EFSA (European food safety authority) uit 2015 bleek wel dat 99,3% van het biologische voedsel geen residuen van bestrijdingsmiddelen zaten, tegenover 53% op normale voedingsproducten.

Verder kun je het eten wassen op de volgende manieren:

 

Wetenschap toont aan dat wanneer je fruit in een “base” zoals natriumbicarbonaat (bakingsoda) 12 tot 15 minuten laat weken, verschillende soorten bestrijdingsmiddelen met 80% of meer verwijderd worden

Wassen met een verdunning van (10%) azijnzuur geeft een vermindering van 43 tot 92% van weer een ander spectrum van bestrijdingsmiddelen volgens deze studie.

Waar we die wetenschappers niet allemaal voor kunnen bedanken… Zelfs tomaten schilde ze voor de wetenschap in de studie. Heb jij het ooit geprobeerd? Ik wel, gewoon om eens te kijken hoe dat gaat. Ik kan je vertellen…

dat is geen pretje :-P!

Wassen in koud water met een borstel, of blancheren in kokend water en daarna afspoelen met koud water geeft wederom een reductie van rond de 50% op een spectrum van de bestrijdingsmiddelen.

Een combinatie van deze methoden zou natuurlijk het beste zijn. Arbeidsintensief, maar wel zeer effectief om je lichaam gezonder te houden.

 

Word je echter buiten je voeding nog blootgesteld aan de bestrijdingsmiddelen, dan doe je er helemaal heel verstandig aan om dit te doen! Dus woon je naast de akkers, was dan al je groente en fruit zoals hierboven beschreven.

Als PRO-tip kan ik je meegeven, dat een water filtratiesysteem misschien wel een grotere impact heeft op de hoeveelheid giftige stoffen die jij binnen krijgt.

En de nieuwe nota gezonde groei, duurzame oogst meet ook in hun laatste rapporten nog steeds een te hoog gehalte bestrijdingsmiddelen, en zelfs bestrijdingsmiddelen die niet meer toegestaan zijn in het drinkwater (aldus het RIVM in 2016).

 

Een biologische BIG MAC?

Tja, laatst liep ik dus door de supermarkt, en zag ik biologische hagelslag staan…

Dat het biologisch is betekend dus NIET dat het ineens gezond is, als het nog steeds een ongezond product is!

Kies dus alsnog met gezond verstand je biologische voeding uit!

Om jou een leidraad te geven hoe je relatief makkelijk kunt bedenken of een product waarschijnlijk gezond of ongezond is heb ik 3 gouden regels voor jou:

  1. Zou het product vroeger zo uit de natuur te plukken of graven zijn?

Vleeswaren, pasta’s, brood, krieltjes, voorgesneden groenten, vruchtensappen, zuivelproducten, gestampte muisjes, pindakaas en ontbijtkoeken etc. zijn dat dus NIET. Dit zijn allemaal geraffineerde producten en zullen dus waarschijnlijk ongezonder zijn.

Vis, schaal en schelpdieren, noten, zaden, fruit, groentes, vruchten etc. zijn dit dus wel.

  1. Heeft het product een voedingslabel?

Kijk, als een product een voedingslabel heeft, zitten er toevoegingen in die erop moeten staan (bestrijdingsmiddelen hoeven daar bijvoorbeeld niet op te staan).
En die toevoegingen betekenen dat het een geraffineerd product is en wederom waarschijnlijk minder gezond.

  1. Zitten er namen in die jij niet uit kunt spreken OF die wel heel lief klinken, maar eigenlijk helemaal niet in het product thuishoren?

In het boek Swallow this drukt de schrijver Joanna Blythman uit wat voor trucerij de voedselindustrie met ons uithaalt. Zoiets schattigs als “rozemarijn extract” is eigenlijk gewoon E-392, en wordt vervaardigd door ethanol, hexaan en aceton baden. Dit is dus helemaal niet het eigenlijke kruid…

De industrie doet dat om een clean-label te krijgen. Zij hebben heust wel door dat consumenten kritischer worden op de kwaliteit van de producten, en de labels lezen.

Om te voorkomen dat de consument het product terugzet in het schap gaan zij stoffen vervangen door “meer natuurlijke” producten.

In werkelijkheid klinken ze alleen natuurlijker. Gistextract klinkt niet heel slecht toch? Maar eigenlijk is dit het zeer schadelijke E-621

 

Conclusie:

In dit artikel leerde je dus:

  • Dat een pesticide gebruikt wordt om gewassen te beschermen, maar daarmee ook schadelijk kan zijn voor de mens
     
  • Je leerde dat er controversie bestaan in de toelating van de middelen, omdat bedrijven die de middelen produceren grote invloed op de politiek hebben
     
  • Je leerde dat er veel verschillende soorten klachten kunnen ontstaan door bestrijdingsmiddelen, en zij vooral een hormoon verstorende werking hebben in het lichaam
     
  • Je leerde dat ook auto-immuunziekten en andere ernstige ziekten veroorzaakt kunnen worden door blootstelling aan pesticiden
     
  • Je leerde dat door bio accumulatie en persistentie de stoffen moeilijk afgebroken worden, en de mens hier het meeste last van heeft in de voedselketen
     
  • Ook leerde je dat door de aantasting van ons microbioom de voeding uiteindelijk slechter opgenomen kan worden
     
  • Je leerde hoe de stoffen door hun persistentie en accumulatie in de natuur niet alleen het natuurleven, maar uiteindelijk ook de kwaliteit van het voedsel achteruit brengt
     
  • Je leerde dat bestrijdingsmiddelen dus niet ALLEEN maar gebruikt worden voor gewassen, maar ook in de farmacie, cosmetische industrie enzovoorts
     
  • Je leerde dat je pesticiden wilt vermijden door contact met de huid en slijmvliezen te vermijden (op alles waar de stof op kan zitten)
     
  • Je leerde de voordelen van biologische voedselkeuzes
     
  • Je leerde de 3 gouden regels als leidraad voor het kiezen van een gezond voedingsproduct

 

PS: Ik wil dit artikel graag opdragen aan mijn arme gym klas die op zijn minst 15 minuten opgesloten zat in de kleedkamers van de gymzaal. Door hun lijden heb ik jou vandaag exact kunnen vertellen hoe bestrijdingsmiddelen de biochemie in jouw lichaam verstoord ;-). Dank gymklasgenoten!

Voor de meest recente versie van dit artikel check onze blogpagina:
https://alternatiefgezonder.nl/bestrijdingsmiddelen-maken-ze-nou-ziek-of-beschermen-ze-ons-eten/

 

J. M. van Rooijen  

Natuurgeneeskundige  

Orthomoleculair & epi genetisch specialist 

Bachelor Natural Sciences  

 

Praktijk Iseger 

Huisgardsesteeg 14A 

4011 JX Zoelen 

 

Tel: 0344-684442 

Telefonisch spreekuur: maandag t/m donderdag van 7:30 uur tot 12:00 uur. 


Copyright © 2019 | Praktijk Iseger