Verhaal over lyme

Mijn verhaal begint eigenlijk al in 2009. Ik werd gebeten door een teek.  Mijn moeder heeft hem toen met een tekentang verwijderd. Maar in de loop van diezelfde week kwam er een rode kring dus ben ik ermee naar de huisarts gegaan. Deze zei dat hier in de buurt vrijwel geen besmette teken zitten dus werd er verder niets mee gedaan.

Echter in de loop van de jaren kreeg ik steeds meer vage klachten: veel hoofdpijn, snel moe, haaruitval, afbrokkelende nagels maar geen ernstige klachten waarvan ik dacht: laat ik daar eens mee naar de huisarts gaan.

In 2016 werden de klachten steeds heviger. Ik was extreem moe, tintelende vingers, kramp in armen en benen, geen energie meer, hartkloppingen en ik kreeg wegvallen. Volgens de huisarts zat het “tussen de oren”en deze wilde mij doorsturen naar een psycholoog. Dit heb ik niet gedaan want ik wist zeker dat dit niet psychisch was.

Begin 2017 werden de klachten nog heviger. Vooral de vermoeidheid en de wegrakingen. Ook ging ik veel staren en had ik concentratie en geheugen problemen.  Ik kon uren slapen en als ik wakker werd nog steeds moe. Dat telkens wegvallen was erg akelig. Het kwam ook ineens. Ik voelde dat ik niet goed werd, voelde alle energie uit me wegtrekken en zakte in elkaar. Mijn ogen bleven dan wijd open staan maar ik zag niet helemaal helder meer op zo’n moment. Ik hoorde in de verte wel wat er gezegd werd maar kon gewoon niet reageren. Het drong op zo’n moment ook niet tot me door. Pas als ik na een kwartier weer wat bijkwam dan wist ik weer een beetje wat er tegen me gezegd was. Deze wegvallen kreeg ik op een gegeven moment wel 4 tot 5 keer in de week.

Ook was ik vaak ziek en verkouden. Mijn weerstand was erg gedaald en als ik griep had duurde het minimaal 3 weken voordat ik weer beter was. Op mijn werk werd ik aangesproken op het feit dat ik zo vaak ziek was maar ik had daar verder ook geen verklaring voor. En omdat ik nog een tijdelijk contract had werd mijn contract dus ook niet verlengd.

Na weer een bezoek aan de huisarts ben ik bloed gaan prikken. De uitslag was vitamine B12 tekort en foliumzuur tekort. Hoe deze tekorten waren ontstaan was niet bekend en werd verder ook niet onderzocht door de huisarts.

Op een gegeven moment ben ik samen met mijn zus weer naar de huisarts geweest. Omdat ik me niet meer kon concentreren ging mijn zus mee want ik kon echt niet onthouden wat er gezegd werd. Mijn zus drong aan op een verwijzing naar het ziekenhuis. Die kreeg ik dan uiteindelijk ook.

Maar nog voordat ik naar die afspraak kon werd het allemaal nog erger. Ik kreeg ontzettende buikpijn en voelde  me helemaal niet goed. De huisarts is toen geweest en ik ben toen direct naar het ziekenhuis gegaan. Daar moest ik een nacht op de afdeling neurologie blijven maar ook daar werd gezegd dat het waarschijnlijk psychisch was.

Ik ben in augustus 2017 uiteindelijk via via bij de praktijk van Mirjam Iseger terecht gekomen. Ik ben nog steeds ontzettend dankbaar dat ik daar terecht ben gekomen. Er werd geconstateerd dat ik Lyme had en een parasiet. Ze maakte met mij samen een behandelplan, eerst moest mijn lichaam aansterken en daarna zouden we gericht gaan behandelen voor de ziekte van lyme.  Tijdens deze behandeling kreeg ik 2 keer in de week APS therapie zodat mijn lichaam het vol zou houden. Het waren zware weken, daar was ik door Mirjam al voor gewaarschuwd. Maar het was het zo waard! Wat ben ik opgeknapt. In de loop van de tijd ben ik me stukje bij beetje beter gaan voelen.

En nu ben ik nog steeds onder behandeling voor de parasiet maar ook dat gaat de goede kant op. Ik voel me weer helemaal de oude. Ik heb leuk werk gevonden en kan dat met energie doen. Ook ga ik in september 2018 trouwen.

Ik kan weer genieten.

Dat had ik vorig jaar niet kunnen bedenken.

Ik ben Praktijk Iseger dan ook ontzettend dankbaar dat ik mijn leven weer terug heb gekregen.

Herma Duijster