Ervaringen

Mijn verhaal begint eigenlijk al in 2009. Ik werd gebeten door een teek.  Mijn moeder heeft hem toen met een tekentang verwijderd. Maar in de loop van diezelfde week kwam er een rode kring dus ben ik ermee naar de huisarts gegaan. Deze zei dat hier in de buurt vrijwel geen besmette teken zitten dus werd er verder niets mee gedaan.

Esther (toen 10). Vanaf dat ze als baby de flesvoeding kreeg, heeft Esther al veel last van harde ontlasting en soms krampjes. Toen deed ik al regelmatig zonnebloemolie door de flesvoeding....

Eind januari 2011 was Harm(toen 14) een dag grieperig, met aan het eind van de dag een pijnlijke schouder. Daar dit een week bleef aan houden naar de huisarts geweest. Hier bloedgeprikt op een breed scala van aandoeningen, zoals reuma, Lyme, Q-koorts. Bleek een mogelijke mycoplasma-infectie aanwezig en kreeg in overleg met kinderarts een antibiotica kuur.

Op één november 2010 ben ik gevallen met de fiets. Dit resulteerde in een hersenschudding. Volgens de huisarts, waar ik die avond direct naartoe ben gebracht, zou ik met drie dagen rust weer de oude zijn. Helaas duurde het allemaal een ietsie pietsie langer...

Hoi Mirjam,

Je vroeg mij een stukje te schrijven over mezelf. Hoe ik me voel voor en na de behandeling van “lyme” die jij geconstateerd hebt. Wil je ivm met mijn privacy mijn naam niet noemen. Mijn leven lang heb ik last van “sombere buien”. Een deel daarvan is genetisch bepaald. De buitenwereld kende me als dat meisje dat altijd lacht maar van binnen huilde ik.ik heb jaren met een masker opgelopen om maar niemand te laten zien hoe ik werkelijk was. Ik kon dat op een gegeven moment niet meer volhouden en ben een jaar thuis geweest; apathisch onder de antidepressiva. Omdat ik niet mijn leven lang die pillen wilde slikken ben ik naar een psycholoog gegaan om vat te krijgen op die buien. Met hang en vliegwerk kon ik dan weer een tijdje verder tot ik het weer zat werd en dacht dat het leven toch meer te bieden had dan alleen maar somber zijn en huilen en ik er dus maar weer eens een half jaar heenging. Ik heb een hoop geleerd maar echt helpen deed het niet.

Beste Mirjam

Ik wil je heel erg bedanken, maar dan ook “heel erg bedanken” voor hetgeen je voor mij hebt gedaan en betekent. Het is allemaal een lange weg geweest die ik moest gaan, met ups en downs, maar alles heeft zeker zijn vruchten afgeworpen. Nadat ik afgelopen zomer was uitbehandeld bij jou en jij mij vertelde dat ik nog een doorstart zou maken na het stoppen van mijn behandelingen, dat mijn lichaam die klik weer heeft gevonden, zeg ik maar zo, is echt uitgekomen, ben de afgelopen maanden nog verbeterd, de restklachten die ik nog had in buik, maag, rug, zijn weer minder geworden en de rest accepteer ik.

Het begon allemaal in juli 2003. Ik was op vakantie in Friesland en werd gestoken door een daas. De plek waar ik op mijn voet gestoken was werd eerst rood, met rode plekjes eromheen. Na een paar dagen kwam er een blaasje op en werd het zwart. Ik ben daar in het dorp naar de dokter gegaan. Hij gaf mij antibioticazalf. Hij vond het een heftige reactie op de steek. Hij vond het beste als ik niet meer ging zwemmen in de meren, dat was balen, want het was de eerste week en we deden niet anders dan zwemmen. Maar goed, maar de zalf had geen goede uitwerking, het werd erger de rode plekjes werden ook blaasjes.

Een jaar geleden besloten wij dat we wel graag kinderen zouden willen. Maar na 9 maanden onbeschermd vrijen (zoals dat heet) was ik nog niet zwanger. Wij hadden een vakantie naar Thailand gepland en 2 weken ervoor werd ik ziek. Ik kreeg behoorlijke buikgriep, ik liep gewoon leeg. Dit duurde vrij lang en omdat we op vakantie zouden gaan, heb ik van de huisarts twee keer achter elkaar een vrij zware antibiotica kuur gekregen. Het werd er allemaal niet beter op dus we hebben besloten de vakantie annuleren.

Mijn naam is Dick G., getrouwd, en op het moment dat dit verhaal begon 28 jaar en 4 kinderen.

Op Dinsdag 17 maart 1999 ’s morgens werd ik grieperig wakker, dus een dagje bed blijven, zodat ik me de volgende dag weer wat beter voelde. Ik wilde nog een dagje uitzieken , zodat ik op donderdag weer fris naar m’n werk kon, maar helaas……… de volgende morgen weer griep. Maar ook dat ging over, zodat ik maandag vol goede moed het bed uitstapte.

Beste Mirjam,
Ongeveer drie jaar geleden kwam ik via een vriendin met mijn zoon Jesse (toen 8jaar) bij jou. Jesse had al vanaf zijn geboorte last van chronische obstipatie en toen we bij jou kwamen was hét zover dat Jesse niet meer zelf kon poepen, om de drie dagen een klysma kreeg en inmiddels dusdanig getraumatiseerd was dat zijn gedrag gerust onhandelbaar genoemd kon worden.

Sinds ik een jaar of 16 ben, kamp ik met maag- en darmklachten. Dan kon ik niet tegen chocolade. Dan weer niet tegen sinaasappels. Dan was witbrood weer uit den boze. En als ik ergens wel tegen kon, at ik er zoveel van dat ik zuur kreeg. De ene antibioticakuur na de andere hebben gezorgd voor een erg lage weerstand. Ik wilde nooit nadenken over wat ik wel en niet kon eten, want ik lust bijna alles. Maar als ik dan toch problemen zou hebben, dan wilde ik die liever oplossen door te kijken naar mijn voeding dan nog meer medicatie te nemen. Ik heb toen al geroepen dat ik dolgraag een lijst wilde van voeding waar ik wel en niet tegen kan, want zelf uitdokteren was geen optie meer.

ENSPIJK – Kees van Zandwijk uit Enspijk bleek vorig jaar de ziekte van Lyme te hebben. De ziekte wordt overgebracht door teken. Kees raakte praktisch arbeidsongeschikt. Voor niemand leuk maar voor een zelfstandig ondernemer zoals Kees een ramp. Antibiotica bleek niet te helpen, de reguliere geneeskunde kon hem verder niet helpen. Ten einde raad wendde Kees zich tot de alternatieve geneeskunde. En wat de ziekenhuisartsen niet lukte, lukte natuurgeneeskundig therapeut Mirjam Iseger uit Asch wel. Kees heeft de ziekte van Lyme weten te overwinnen. door Rita Boer Rookhuiszen

Een moeilijke tijd. 
Altijd geleefd met het motto niet zeuren maar doorgaan. Tot ik ging merken dat ik veranderde, vaker moe, heel vaak op de klok kijken of de dag nog niet om was. Moe, intens moe tot op het bot. Afspraak gemaakt met de huisarts. Zijn mening was:” Kees gezien jouw werk heb je kans op besmetting van een tekenbeet”, lyme dus. Dus bloed prikken en na acht dagen uitslag opgehaald, positief. Dan denk je mooi er kan aan gewerkt worden, niet dus. Eerst afspraak maken in het ziekenhuis bij een Internist daarna een Cardioloog, Neuroloog.

Hier een berichtje uit Ochten.

Ik wil jullie nogmaals heel hartelijk bedanken voor jullie zeer fijne en deskundige hulp. Nadat bij mij afgelopen 11 juli 2011 de ziekte Lyme was ontdekt en ook het gif Paration was het wel even schrikken voor mij en mijn vrouw. Maar jullie zeiden dat jullie mij daarmee konden helpen. Door eerst de Lyme aan te pakken zeiden jullie dat er een mogelijkheid zou zijn dat ik op de trouwdag van onze dochter 23 september 2011 er fris en fruitig bij kon zijn. Dat is doormiddel van jullie deskundige hulp heel erg goed gelukt.

Na een aantal jaren met veel vage klachten en anderhalf jaar erg ziek zijn, ben ik nu weer zo fit als ik niet had durven wensen of hopen. Nu ik voor het grootste deel weer hersteld ben, vallen veel dingen als losse puzzelstukjes in elkaar en ben ik volop bezig met het verwerken van de moeilijke jaren. Ik schrijf hier kort hoe het gegaan is.

De teken.....

De ellende begon allemaal na een hele fijne zomer vakantie 2010 in Overijssel waar ik regelmatig met blote voeten/benen door het bos of door het struikgewas liep, net zoals ieder ander.. Alleen ik werd gebeten door een teek die mijn man netjes had verwijderd (compleet) met tekentang en waarop ik  onmiddellijk de assistente aldaar gebeld  heb wat te doen. Ik hoefde niets te doen alleen als er een kring kwam, die kwam niet... Als ik koorts kreeg of gewrichtsklachten....